Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10496 K.2023/1940

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.01.2022 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/341 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında;

1. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/400 Esas, 2019/1361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden inceleme yapılarak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine,

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/341 Karar sayılı ek kararı ile şikayetçi Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” ,

Dair kararlar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikayetçi Kurum vekilinin temyizi suça konu belgeyi düzenleme yetkisinin Bakanlığa ait olması nedeniyle temyiz etme hakkının bulunduğuna, beraat hükmünün bozularak mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sahtecilik suçlarında suçtan zarar görenin suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olması ve suçun konusunu oluşturan belgenin şikayetçiye karşı kullanılmaması nedeniyle yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Kurum vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği usulsüz verilen katılma kararına dayanarak hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/341 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,