Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/158 K.2024/12024

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2018/106 Esas, 2019/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 7.000,00 TL ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2019/2473 Esas, 2021/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması iledolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 43/1, 62/1, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek aynı Kanun'un 51/1-3 maddeleri gereği hapis cezasının ertelenmesine ve sanığın 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/2 maddesi kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR