Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2731 K.2022/14169

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2022 tarih ve 2021/17243 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.04.2022 tarih ve KYB-2022/26905 sayılı ihbarname ile.

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2017 tarihli ve 2017/4975 soruşturma, 2017/327 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kilis Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2018 tarihli ve 2017/89673 soruşturma, 2018/5003 sayılı yetkisizlik kararını takiben,

bu defa suç yeri bakımından dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kilis Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2020 tarihli ve 2019/224 soruşturma, 2020/413 sayılı kararını takiben, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2020 tarihli ve 2020/651 değişik iş sayılı kararının “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı,

kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.

Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Kilis Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/12/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile Kilis Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi,

gereği görüşüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.

Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda; ilk yetkisizlik kararının Kilis Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04.12.2018 tarihli yetkisizlik kararı ile tekrar Kilis Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği,

bu ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden verilen 21.10.2020 tarihli yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu nazara alındığında, merci tarafından uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmeyerek, dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla;