Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4057 K.2025/1338

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. A)Sanık ...

Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık ve Müdafinin Temyizleri Yönünden Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B)Sanık ...

Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/493 Esas, 2010/874 Karar sayılı ilamının yapılan UYAP sorgusunda suç tarihinden sonra 20.01.2014 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden,

sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçundan verilip 31.12.2011 tarihinde infaz edilen, 2007/122 Esas, 2008/103 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine, "Sanığın Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/122 Esas, 2008/103 Karar sayılı kararı ile verilen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,