Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4073 K.2024/4109

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2014/500 Esas, 2014/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan, 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2014/500 Esas, 2014/699 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/7504 Esas, 2020/20259 sayılı kararı ile suç vasfı açısından eksik araştırma sonucu hüküm verilmesi, uygulanma koşulları bulunmayan 5237 sayılı Kanunun 269/1. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması ve hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayin edilmesinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık...in kiraladığı ancak, kiralama bedelini ödemediği 34 HH 8531 plakalı aracın çalıntı olduğuna ve araç içinde bulunan şahısların Suriye'ye gideceği yönünde kolluk görevlilerince alınan ihbar üzerine, yapılan araştırmada aracın Konya ilinde park halinde olduğunun tespit edildiği, aracı almaya gelen sanığın yakalandığı, kimliği sorulan sanığın, üzerinde kimliğinin bulunmadığını belirtip, mağdurun kimlik bilgilerini kullanması, adli muayene raporu ve tutanakların mağdur adına düzenlenmesi,

parmak izi incelemesi sonucunda gerçek kimlik bilgileri tespit edilen sanığın üzerine atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece sanık savunması, Yargıtay bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği sabit kabul edilip temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesindeki “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için ise, bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesinin gerekmesi karşısında;

Somut olayda hırsızlık suçunun şüphelisi olarak yakalanması üzerine, sanığın, kimliğini mağdur ... olarak beyan etmesi ve yürütülen soruşturma kapsamındaki evrakın mağdur adına düzenlenmesi nedeniyle, sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kamu davası açıldığı, bozma öncesi yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bahsedilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/7504 Esas, 2020/20259 sayılı kararı ile suç vasfı açısından eksik araştırma sonucu hüküm verilmesi, uygulanma koşulları bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezada indirim yapılması ve hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında mahkemece resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan durma kararı verilerek, dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

seri muhakeme teklifini kabul etmeyen sanık hakkında bu kez resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan iddianame düzenlendiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda mahkemece sanığın resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği sabit kabul edilip temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla; hırsızlık suçunun şüphelisi olarak yakalanması üzerine hakkında soruşturmaya başlandığı sırada sanığın, kimliğini mağdur ... olarak beyan etmesi,

yürütülen soruşturma kapsamındaki evrakın mağdur adına düzenlenmesi nedeniyle sanığın suç işlediği şüphesi ile yakalandığı sırada kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminin seri muhakeme usulüne tabi 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması,

2. Sanığın, mağdura ait kimlik bilgilerini kullandığı 18.04.2014 tarihi olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2021 şeklinde yanlış yazılması, 3. Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğün "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğü giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddeye göre, koşulların oluşması durumunda,

"hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve "davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi ile sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma öncesi hükümde cezanın "mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verildiği hâlde,

bozma sonrası hükümde cezanın "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılarak sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiğinin anlaşılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,