Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4673 K.2023/6249

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/172 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/172 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2016/4527 Esas, 2018/7878 Karar sayılı kararı ile ... Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak sanığın TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun’un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek, katılan şirkete ait paraları değişik zamanlarda uhdesinde tuttuğunun anlaşılması karşısında zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2018/848 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2018/848 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/5567 Esas, 2020/8152 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ve ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/528 Esas, 2021/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; öncelikle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesine ve eksik inceleme neticesinde verilen kararın re'sen nazara alınacak nedenlerle bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan şirkette finans işleri ile ilgilenen sanığın, görevi gereği kendisine verilen yetki ve şifrelerle şirkete ait banka hesaplarında ve şirketin muhasebe kayıtlarında usulsüz işlemler yaptığı, bu şekilde katılan şirket aleyhine haksız menfaat temin ederek üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmaları inkara yönelik olup işlemlerin katılan şirket yetkilisinin bilgi ve talimatı ile yapıldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Uzlaştırma raporuyla, sanık ve katılan arasında sanığın uzlaşmak istemediğini beyan etmesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkeme tarafından, dosya kapsamı itibarıyla sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek üzerine atılı eylemin sabit olduğu kabulü ile gerekçeleri açıklanarak takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılarak ve bozmaya uyularak zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/528 Esas, 2021/591 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,