Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5152 K.2025/3249

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1.Sanığın tekerrüre esas alınan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/34 Karar sayılı ilamının yapılan UYAP sorgulamasında mahkemenin 18.02.2020 tarihli ek kararı ile uzlaşma nedeniyle verilen mahkumiyet kararının ortadan kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nin 254/2 ve 223/8 maddeleri uyarınca düşme kararı verildiği, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas ilam olmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58.maddesinin uygulanması,

2.Hükümde 240 gün adli para cezasının bir gün karşılığının sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak "5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca" şeklinde gösterilmesi gerekir iken "TCK'nın 52/1-a maddesi" olarak kanun maddesinin hatalı yazılması, 3.5271 sayılı CMK'nin 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır.

Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır" hükmü uyarınca, 07.04.2016 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat bu aykırılıkların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 3.bendindeki "TCK'nın 52/1-a " ibaresinin "TCK'nın 52/2" olarak değiştirilmesi,