Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5621 K.2024/6900

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2012 tarihli ve 2012/316606 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nüfus ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 255 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle Ankara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Ankara

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2013 tarihli ve 2013/2 Esas, 2013/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nüfus ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

5. Ceza Dairesinin 03.02.2020 tarihli ve 2015/1308 Esas, 2020/1992 Karar sayılı kararıyla "..." ismine tanzim edilmiş iki adet askeri personel kimlik kartı ile adli emanetin 2011/9339 sırasında kayıtlı bulunan sair diploma ve kimlik kartına ilişkin fotokopileri gösterdiğinin iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin sübutu halinde Türk Ceza Kanun'un 158/1-(d-1) maddelerinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçuna temas etmesi nedeniyle üst dereceli ağır ceza mahkemesince yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir. 5. Ankara 10 .

Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/320 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü, 62 nci, 52 nci, ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis, 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

İlk hüküm aleyhe temyiz edilmediğinden Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 inci maddesi uyarınca sonuç ceza 1 yıl 8 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılanlardan ...'i Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir okulda, ...'ü ise Devlet Tiyatrolarında imtihansız işe yerleştirmek için katılanlardan ayrı ayrı 5.000 Amerikan doları aldığı, katılanları ikna etmek için dosyada fotokopisi bulunan 1996 ve 1997 tarihli "..." ismine tanzim edilmiş iki adet askeri personel kimlik kartı ile adli emanetin 2011/9339 sırasında kayıtlı bulunan sair diploma ve kimlik kartına ilişkin fotokopileri gösterdiği, iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiştir. 3. Bilirkişi raporunda, iki adet Türk Silahlı Kuvvetleri kimlik kartının kullanıma hazır olduğu bu belgelerin kullanılmaları halinde ilk bakışta dikkati çekip, kolaylıkla anlaşılabilir nitelikte herhangi bir sahtecilik arıza emaresi taşımadıkları şekli unsurlarının yerinde ve aldatma niteliği olduğu tespitleri yapılmıştır.

4. Mahkemece katılanların samimi beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

GEREKÇE Sanığın katılanlar ... ve ...'e karşı farklı zamanlarda ve ayrı ayrı hileli davranışlarla atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında zincirleme suç hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, sanığın katılanlara yönelik eylemleri nedeniyle sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakları da gözetilerek herbir mağdur için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 10 . Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/320 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.