Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2022/6260 E. , 2025/12884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/413 E., 2022/38 K. SUÇ :Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2022/6260 E. , 2025/12884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/413 E., 2022/38 K. SUÇ :Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/413 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/499 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararıyla, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği belirlenmiştir. Şöyle ki 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 10/1 ve 21/1 maddelerine göre öncelikle bilinen en son adres esas alınarak tebliğ yoluna gidilmesi, bu şekilde girişilen tebliğ işleminin sonuçsuz kalması durumunda ise aynı Kanun'un 10/2 maddesi gereği MERNİS adresi esas alınarak "MERNİS" şerhiyle tebligat çıkarılması ve tebliğ işleminin 21/2. Maddeye göre gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da bu husus açıklanmış; gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmekle, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkarılması gerekmektedir. Bahse konu kararın tebliğ usulü incelendiğinde, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın en son bilinen adresine "MERNİS" şerhi düşülmek suretiyle doğrudan Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2 maddeleri esas alınarak tebliği yoluna gidildiği; dağıtım görevlisi tarafından "muhatabın adresten taşındığı" belirtilerek tebliğin mahalle muhtarına yapıldığının belirtildiği; hakeza inceleme konusu hükme ilişkin yargılamada bahse konu adres esas alınarak sanığın savunmasının tespiti amacıyla Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine yazılan talimatın, sanık adına çıkarılan davetiyenin bila-tebliğ iadesi gerekçe gösterilerek bila-ikmal iadesine karar verildiği de tespit edilmekle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği; 29.06.2016 tarihli "itiraz edilmeden" kesinleşmeye dair kesinleştirme işleminin usulsüz olduğu anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamayacağı, bu itibarla denetim süresinin iyi hâlli geçirildiğinden ve/veya denetim süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve hükmün açıklanması veya kamu davasının düşmesi koşullarının oluşmayacağı gözetilmeden, inceleme konusu Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/413 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyete ilişkin hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.10.2025 tarihinde karar verildi.