Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8556 K.2022/18303

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen; "(1) Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay Ceza Daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.

(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunan dosyalar kararına direnilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir" fıkraları gereğince, Dairemize gönderilen dosya yeniden okunarak gereği düşünüldü: Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarih, 2022/89 Esas ve 2022/529 Karar sayılı direnme kararı yerinde olduğundan kabulü ile Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarih, 2021/22851 Esas ve 2021/9264 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede.

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve CMK'nin 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmelik'nin 34. maddeleri gereğince "şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu" tarih ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

CMK’nın 253/22.maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemelerinde Uzlaştırma Yönetmelik'nin 38.maddesine göre “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca, 24.12.2013 ve 21.03.2019 tarihli hükümlerin sanık tarafından temyiz edildiği, hükümlerin sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışında diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "3-Bozma öncesi yapılan 2 davetiye gideri 16,00.TL ile 120.00.TL uzlaştırmacı ücreti olmak üzere toplam 136,00.TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline,