Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8831 K.2025/10872

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/10/2020 tarihli ve 2019/557 Esas, 2020/392 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62... /2. maddeleri uyarınca 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı ile sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili tarafından; sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğu verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle hüküm temyiz edilmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebepler yerinde görülmeyerek, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR