Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9080 K.2023/9263

İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2017/750 Esas, 2019/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca üç kez 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 22.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.08.2022 tarihli ve 2021/18496 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112046 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112046 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 04/02/2021 tarihli ve 2020/5028 esas, 2021 1106 karar sayılı ilâmında “aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama,” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, 29/02/2016 tarihli ve AGBA-A-1948/25-12 sayılı yazı ile sanıktan 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin ibrazının istendiği, söz konusu yazının 02/03/2016 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, bu haliyle tek bir defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşacağı gözetilmeden sanık hakkında ayrı ayrı üç kez ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” denilmektedir. 2. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun’un kaçakçılık suçları ve cezaları başlıklı 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendinde; "...2) Defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı

belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, Hakkında on sekiz ... üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde, inceleme sırasında vergi incelemesine yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesi, bu fıkra hükmünün uygulanmasında gizleme olarak kabul edilir. ..." Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde. Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 364 029 2317 vergi kimlik numaralı mükellefi Ermegalar Gıda Ticaret Ltd.

Şti.'nin yetkilisi olan sanığın, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen, şirketin 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgelerini yasal süresi içerisinde vergi incelemesi amacıyla ibraz etmediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek “defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme” suçunun oluşacağı gözetilerek sanığın atılı suçtan bir kez mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, her takvim yılı ayrı suç kabul edilerek,

üç kez cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2017/750 Esas, 2019/662 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının (B) bölümünün birinci ve ikinci paragraflarında yer alan "3 DEFA" ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,