Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9117 K.2024/8014

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan iki defa 1 hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; sanığın eylemlerinin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 kez 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, suçun sübut bulmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, tekerrür şartlarının gerçekleşmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kendisini mağdurlara eski MİT mensubu olarak tanıttığı ve Milli İstihbarat Teşkilatının üst düzey yöneticileri ile yakın ilişkide olduğunu belirttiği, mağdurların MİT de işe girmeleri konusunda yardımcı olacağını söyleyip araç kiralama firmasından araç kiralattığı bedelini de mağdurlara ödettiği, mağdurlar ile Kocaeli, Bursa, Balıkesir, Eskişehir ve Ankara illerine gittiği ve masrafları mağdurların karşıladığı, resmi kuruma vereceği gerekçesi ile mağdurlardan çeşitli kişisel evraklar topladığı,

ayrıca ayrılırken mağdur ...'dan değeri 2.000,00 TL civarında olan cep telefonunu aldığı ve üçüüncü bir şahsa sattığı, bu şekilde iki farklı mağdura karşı dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kütayha 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2014 tarihli, 2014/47 Esas ve 2014/336 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu belirlenmekle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Gerekçeli karar başlığında 2015 olarak yazılan suç tarihinin 23.01.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR