Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9503 K.2024/9151

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2014 tarihli ve 2013/273 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2014 tarihli ve 2013/273 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 19.12.2017 tarihli ve 2017/29660 Esas, 2017/28024 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/79 Esas, 2019/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/79 Esas, 2019/83 Karar sayılı kararı ile sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 07.10.2020 tarihli ve 2019/4393 Esas, 2020/9635 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 156. maddesi kapsamında yer alan "Bedelsiz senedi kullanma" suçuna ilişkin olduğu ve bahse konulu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının "altı aydan iki yıla kadar hapis ve adli para cezası’’na ilişkin olduğu anlaşılmakla 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251/1. maddesine göre " Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükme,

7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile "01.01.2020" tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş , hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 25/06/2020 tarihli 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile ‘".. kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği,

böylece ‘’ kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı’’ verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de.

CMK’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nın 251/3. maddesinde "Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan TCK’nın 7. ve CMK’nın 251.maddeleri uyarınca dosyanın "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararı ile sanığın bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, soyut iddialara dayalı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verildiğine, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların aralarında gayrimenkul alım-satımına ilişkin şifai olarak anlaştıkları, buna göre sanığın Adana ili, ... ilçesi, ...

Mahallesi 1465 ada 79 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bulunan 15, 71 ve 72 numaralı bağımsız bölümlerin satışına aracılık ettiği, satıcısı ..., alıcısı sanık ... olan taşınmazların katılan ...'e 30.000,00 TL bedel karşılığında satışı hususunda anlaşma sağlandığı ve doğrultuda 26.09.2011 tarihli satış protokolünün düzenlendiği, satış bedelinin 15.000,00 TL'sinin nakit, kalan kısmı için 3 adet 5.000,00 TL bedelli senet verildiği, senetlerde alacaklı kısmının boş olduğu, bahse konu taşınmazların satışının gerçekleşmediği,

buna rağmen katılan tarafından sanığa verilen 3 adet çekin alacaklı kısmına ... yazılmak suretiyle bu kişi tarafından katılan ... aleyhine Adana 9.İcra Müdürlüğünün 2012/8515 Esas sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığı, takip sonucunda toplamda katılan ...'den 19.420,00 TL'nin tahsil edildiği, bu şekilde gerçekleşen eylem nedeniyle sanık hakkında bedelsiz senedin kullanma suçundan dolayı kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Katılanların aşamalardaki beyanları istikrarlıdır. 4.Dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve uzlaşmanın sağlanamadığı bildirilmiştir. 5.Mahkemesince sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,