Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9684 K.2023/8341

Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2022/3991 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112496 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112496 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun. 155. maddesinde yer alan "Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı ... iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.", 61. maddesinde yer alan, " (1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini, b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c) Suçun işlendiği zaman ve yeri, d) Suçun konusunun önem ve değerini, e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g) Failin güttüğü amaç ve saiki, Göz önünde bulundurarak,

işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.", 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.", Şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan hapis cezası ile birlikte tayin olunan temel adli para cezasının 5 gün ile 730 gün arasında belirlenmesi yerine,

üst sınır olan 730 günden fazla olacak şekilde 1000 gün olarak tespit edilip artırım ve indirimlerin bu ceza üzerinden yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun’un güveni kötüye kullanma başlıklı 155 nci maddesinin birinci fıkrasında.

"Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı ... iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." hükmü yer almaktadır. 3. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrası.

"Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan hapis cezası ile birlikte tayin olunan temel adli para cezasının 5 gün ile 730 gün arasında belirlenmesi gerekirken, üst sınır olan 730 günü aşacak şekilde 1000 gün olarak belirlendikten sonra artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ...

31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2019/1152 Esas, 2021/1435 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; takdiren "hüküm fıkrasında yer alan “1000 gün", "833 gün", "624 gün" ve “12.480,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla "120 gün", "100 gün", "75 gün" ve “1.500,00 TL" ibarelerinin yazılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,