Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1234 K.2023/6790

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/4279 Esas, 2022/11809 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç tarihinin 2011 olması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolması, dava şartı olan mütalaanın alınmamış olması ve kendisinin suç kastı ile hareket etmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Çayeli Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2011 takvim yılında TNC Demir Çelik...Ltd.Şti'nden sahte fatura alıp KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; suça konu faturaları TNC isimli firmadan aldığı mallar karşılığı aldığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, fatura içeriği malzemeleri araçlarında kullandıklarını suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. 24.06.2014 tarihli vergi inceleme ve vergi suçu raporu, 01.07.2014 tarihli komisyon mütalaası ve 18.11.2022 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

4. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık savunmasında, bildirilen kamu zararını hemen ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

5. Düzenleyici firma TNC Demir, Çelik..Ltd.Şti yetkilisi T.A tanık olarak dinlenmiş, kendisinin kandırılarak bazı evraklara imza attığını, bu firma ile ilgisinin olmadığını, sanığı tanımadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece düzenleyici firmaya ait vergi tekniği raporu örneği dosya arasına alınmış, düzenleyici firma yetkilisi tanık olarak dinlenmiş ve bilirkişi raporu alınmış, tüm dosya kapsamına göre sanığın 35.030,00 TL bedelli 8 adet sahte faturayı vergi kaçırmak maksadıyla kullandığı ve atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ve kendisine bildirilen meblağı ödediğine dair belge sunmadığından cezasında indirim yoluna gidilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosya arasında mevcut olduğu, suç tarihinin kullanılan son fatura tarihine göre 25.10.2011 olduğu ve henüz olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı tespit edilmiş, dosya arasında mevcut raporlar ve tanık beyanı nazara alındığında düzenleyici firmanın tamamen sahte fatura düzenlemek için kurulduğu, kullanılan sahte fatura bedelleri toplamının toplam gidere oranının %54 olduğu ve faturaların ardışık tarihlerde olduğu gözetildiğinde faturaların sahteliğinin bilinerek kullanıldığı anlaşılmakla mahkemenin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında "22.07.2014" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, KDV beyannamesinde kullanılan son fatura tarihine göre 25.10.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,