Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1370 K.2025/12452

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, aynı eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek, bilhassa Eskişehir il merkezi, çevre iller ve oto pazarında satışa çıkarılan araçları bedelini ödememe kastıyla satın aldıkları ayrıca "....

Rentacar" ve "..." isimli işyerlerini kullanarak mağdurlara belli bir güven verdikleri, bu güvene dayanarak kişilerle ticari ilişkiye girdikleri, alacaklarını isteyen mağdurları oyaladıkları, hatta tehdit ederek borçlarını ödemekten kaçındıkları, bu nedenle bir çok mağdurun alacağını istemekten vazgeçtiği hatta yetkili makamlara bile baskıdan dolayı şikayet etmedikleri, bu şekilde sanıklar hakkında "serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı, suç tarihinin "05.10.2009" olarak belirtildiği,

bozma öncesi mahkumiyet kararı verildiği, bahse konu kararın, somut olayda oto kiralama ve market işi yaptıkları anlaşılan sanıkların bu görevlerinin serbest meslek olarak nitelendirilemeyeceği, bu nedenle sanıkların eylemlerinin uzlaşma kapsamında kalan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahis ile bozulduğu, yargılama sonucunda sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiği yönünde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği;

dolandırıcılık suçlarında haksız menfaatin temin edildiği tarihin suç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilerek yapılan inceleme neticesinde, müşteki/katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamından suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 17.12.2008 (mağdur ...), 27.08.2009 (mağdur ...);29.08.2009 ( mağdur ...);20.08.2009 (mağdur ...). 03.09.2009 (mağdur ...). 07.03.2009 (mağdur ...). 27.02.2009 (mağdur ...).

03.2009 (mağdur ...). 27.02.2009 (mağdur ... ). 26.02.2009 (mağdur ...) olarak kabul edilmesi gerektiği, gerekçeli karar başlığında "05.10.2009" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin, " 17.12.2008 (mağdur ...), 27.08.2009 (mağdur ...);29.08.2009 ( mağdur ...);20.08.2009 (mağdur ...). 03.09.2009 (mağdur ...). 07.03.2009 (mağdur ...). 27.02.2009 (mağdur ...).

03.2009 (mağdur ...). 27.02.2009 (mağdur ...). 26.02.2009 (mağdur ...)" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK'nın 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilerek yapılan incelemede.

Sanıkların eylemine uyan "dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla.