Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1488 K.2025/11254

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/47 Esas, 2019/914 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, verilen hükmün bozularak sanık hakkında mahkumiyet hükmün verilmesine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin suç tarihinden Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine kadar gerçekleştiği belirlenip düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR