Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1711 K.2025/884

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli ve 2016/858 Esas, 2018/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2020/974 Esas, 2022/1651 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası, 62. ve 58 maddesi ile 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

27.12.2017 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporu'na göre, çekin orijinal olmayıp, sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu, çekin ön yüzündeki yazılar ile ...'a ait yazılar arasında benzerlikler tespit edildiği, yazıların sanığın elinden çıkmasının kuvvetle muhtemel ve mümkün olduğu, inceleme konusu diğer imzalar ile ... ve ...'ün mukayese imzaları arasında gerekli karşılaştırmanın yapıldığı, çekin arka yüzünde "...

Duvar Kağıtları" içerikli kale izi üzerine atılı bulunan 1. ciranta imza ile ...'ın mukayese imzalarında, imzaların nihayete erdirilişinde kısmi benzerlik görülmekte ise de, inceleme konusu keşideci imzasının ve 1. ciranta imzasının kişilere atfedilebilecek karakteristik hususiyetleri yeterince ihtiva etmeyen basit tersimli imzalar olması sebebiyle netice hakkında müspet veya menfi herhangi bir kanaat beyanında bulunulabilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, uzmanlık raporunda belirtilen hususlar ve sanığın savunmasının aksini ispata elverişli başkaca bir delile rastlanmadığından,

sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli, kanuni ve takdiri kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılana verdiği sahte çeki kimden ve hangi ticari ilişki kapsamında temin ettiğini belgeleyememiş olması ve bu sahte çeki kullanması karşısında, sanığın üzerine atılı olan ve izahı yapıldığı şekilde sübut bulan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeler ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı hukuka aykırı görülerek;

sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.04.2018 tarihli ve 2016/858 Esas, 2018/329 Karar sayılı beraat hükmünün Ceza Muhakemesi Kanununun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan sabit olan eylemine uyan TCK'nın 204/1 maddesi gereğince suçun işleniş şekli, kastın yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak cezanın teşdiden belirlenmesi suretiyle, sanık hakkındaki Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli ve 2016/858 Esas,

2018/329 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine ilişkin hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Hükümden önce 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Foça Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/166 Esas, 2014/93 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2020/974 Esas, 2022/1651 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinine Karar gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,