Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1789 K.2025/4780

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.06.2013 tarihli ve 2013/8 Esas, 151/304 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezayı içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2006/210 Esas, 2010/452 Karar sayılı, 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmı yerine daha az cezayı içeren İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2009 tarihli ve 2008/63 Esas, 2009/180 Karar sayılı, 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 58/1-6 maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan.

"İskenderun 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/63 (E)-2009/180 (K) sayılı ilamı" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine.