Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1817 K.2024/1194

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/10872 Esas, 2022/8856 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/543 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi isteği, mahkûmiyet kararının incelenmesi isteğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında 2012 takvim yılında herhangi bir alışveriş karşılığı olmayan sahte fatura düzenlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık sorgusunda; suçunu itiraf etmek istediğini, kesinleşmiş cezası olduğu için cezaevine gireceğini, bu nedenle arkadaşı aracılığı ile tanıştığı Bora ve Altuğ isimli kişilerin sahte bir şirket kuracağını ve kendisine para vereceklerini söylediklerini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini ve şirketin adına kurulduğunu, ancak sahte faturaların düzenlendiği tarihte cezaevinde olduğunu beyan etmiştir.

4. Dosya arasında bulunan bilirkişi raporuna göre, düzenlenen faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, 7394 sayılı Kanun kapsamında beyanı tespit edilen sanık ödemede bulunamayacağını beyan ettiğinden hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmasında, suçunu itiraf etmek istediğini söyleyerek adına sahte şirket kurulduğunu, ancak sahte faturaların düzenlendiği tarihte cezaevinde olduğunu beyan etmesi, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sanığın 24.06.2012 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığının anlaşılması, sanığın cezalandırılmasına neden olan faturaların ise 2012 yılının Ağustos ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte fatura asılları ve faturaların matbaadan teslim alınmasına ilişkin tutanak getirtilerek,

bu belgelerin üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

ayrıca sanığın cezaevinde olduğu dönemde suç tarihlerinde izinli olarak cezaevinden çıkıp çıkmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; 2012 takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğinin tespit edilmesine karşın sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/543 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,