Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1854 K.2024/12027

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu ancak sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteklerinin süresinden sonra olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 24.11.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümlerin, sanıklar tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.12.2022 ve 03.01.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereği ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 31.12.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca