Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1892 K.2025/3244

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli ve 2010/1-22 Esas, 2010/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, bozma sonrası yapılan yargılamada, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326. maddesinin 1 ve 2. fıkralarındaki “...Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir.

Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.” şeklindeki hükümlere rağmen, hakkındaki beraat hükmünün aleyhe bozulmasından sonra sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan, sanık müdafiinin dinlenilmesiyle yetinilerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,