Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1955 K.2023/8381

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. a) Hükümlü hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonunda ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2004 ve 2022/18 Esas, 2004/462 Karar sayılı kararı ile; i) Resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 342 nci maddesinin birinci fıkrası ile 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ii) Dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 503 üncü maddesinin birinci fıkrası, 522 nci maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11 ay hapis ve 1.650,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiş, süresinde temyiz edilmediği için anılan hükümler kesinleşmiştir. b) İnfaz aşamasında ...

Cumhuriyet Başsavcılığı infaz bürosunun 30.07.2007 tarihli, 2007/1-1180 sayılı yazıları ile uyarlama yargılaması talebinde bulunulması üzerine aynı Mahkeme tarafından duruşma açılarak uyarlama yargılaması gerçekleştirilmiştir. c) Uyarlama yargılaması neticesinde ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2008 ve 2007/254 Esas, 2008/51 Karar sayılı kararı ile eski hükümlerin daha lehe olduğu belirlendikten sonra her iki mahkumiyet hükmü açısından da 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 07.03.2008 tarihinde kesinleşmiştir. d) Salihli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/174 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararı ile sanığın 20.04.2011 tarihinde işlemiş olduğu 2863 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın da 28.09.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. e) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2017/424 Esas, 2017/339 Karar sayılı kararı ile verilen zamanaşımından düşme kararı, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/41572 Esas, 2022/782 Karar sayılı ilamıyla düşme kararının kaldırılması yönünde bozulmuştur. f) İnceleme konusu dosyaya hükmün açıklanmasına yönelik yapılan ihbar üzerine ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/158 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilerek; i) Resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 342 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ii) Dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 503 üncü maddesinin birinci fıkrası, 522 nci maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11 ay hapis ve 1.650,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarihli, 2023/18528 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyizi; hükümlünün atılı suçları işlemediğine, kanun yararına bozmanın aleyhe sonuç doğurmayacağına ve zamanaşımı nedeniyle hükümlerin düşürülmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Her ne kadar tebliğnamede hükmün açıklanması kararının yeterli gerekçe ihtiva etmediğinden bahisle bozma yönünde görüş bildirilmiş ise de hükümde yeterli gerekçe bulunması nedeniyle bu düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Her ne kadar uyarlama yargılamasında resmi belgede sahtecilik suçundan netice itibarıyla verilen ceza alt sınırdan tatbik edildiğinden bahisle mülga Kanun'un 342 nci maddesinin birinci fıkrası hatalı şekilde lehe sayılmış ise de hem 765 sayılı Kanun'da hem de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) anılan suçun alt sınırının 2 yıl olarak belirlenmesi nazara alındığında bu durum sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Hükümlü hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hukuki süreçte izah edilen şekilde tatbik edilen ve süresinde temyiz edilmediği için kesinleşen mahkumiyet hükümlerinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükmün açıklanmasına ilişkin kararda (2) numaralı husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR