Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2248 K.2024/10373

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/378 Esas, 2022/671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin ikinci fıkrası 62 nci, 52 nci ve 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 9 kez hapisten çevrili 14.000,00 TL ile doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; delil toplama talepleri reddedildiğinden adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, Küçükçekmece ilçesinde "Yasemin Kuyumculuk" adı ile faaliyet gösteren kuyumcu esnafı olduğu, müşterisi olan katılan ...'nın 44,67 gr; katılan ...'ın 170 gr; katılan ...'nın 87,46 gr; katılan ...'ın 6 gr; katılan ...'in 152 gr; katılan ...'in 6 adet ata altını; katılan ...'ın 40.000,00 TL bedelindeki altınını; katılan ...'nün 20.000,00 TL bedelindeki altınını ve katılan ...'ın 245,70 gr has altınını değerlendirmesi amacıyla sanığa emaneten verdikleri, daha sonra işyerini terkederek kaçtığı, bu surette üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, suç işleme kastının bulunmadığı şeklinde savunmada bulunduğu belirlenmiştir.

3. Katılanların, iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulundukları belirlenmiştir.

4. Sanık tarafından, katılanların zararlarını giderdiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı belirlenmiştir.

5. Uzlaştırma raporuyla, sanık ve katılanlar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

6. Mahkeme tarafından, dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı eylemlerinin sabit olduğu kabulü ile gerekçeleri açıklanarak takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edildiği, yine gerekçeleri açıklanarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda, mahkemenin sanığın iddianame konusu eylemi gerçekleştirdiği hususundaki sübuta yönelik kabul gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 01.03.2016 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/378 Esas, 2022/671 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 320,00 TL yargılama gideri ile bozma kararı sonrası yapılan 300,00 TL uzlaştırmacı gideri olmak üzere toplam 620,00 TL'nin sanıktan tahsiline, bozma sonrası yapılan diğer yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,