Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2332 K.2023/9797

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412

sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2013/414 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2013/414 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2019/8371 Esas, 2021/11568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan da kamu davası açıldığı halde, bu suçtan hüküm kurulmadığı hususu belirtilmek suretiyle, 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiş.

3. Bozma üzerine; Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'ın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilen hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2013 tarihli ve 2013/2212-16 Soruşturma, 2013/2599 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı halde, Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

UYAP üzerinden yapılan incelemede; aynı vergi suçu raporuna istinaden Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2013 tarihli ve 2013/1178 (2) Soruşturma, 2013/2237 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasına ilişkin olarak, Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2013/375 Esas, 2014/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.12.2018 tarihli ve 2016/12541 Esas, 2018/10996 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği belirlendiğinden.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrer dava olup olmadığı tespit edilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.07.2013 tarihli ve 2012/2-1518 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı uyarınca davanın reddi kararının verilmesini gerektiren hallerde, dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmeyerek, lehe olan davanın reddine yönelik bir değerlendirme yapılmasının öncelikli olduğu da dikkate alınmak suretiyle mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2013 tarihli ve 2013/2212-16 Soruşturma, 2013/2599 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı halde, 2009 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan da kamu davası açılmış ve Mahkemece bu suçtan olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş ise de;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın 16.12.2013 tarihli sorgusundan hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin daha önce dolduğu tespit edilmekle, düşme kararının sonucu itibarıyla doğru olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/502 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,