Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2393 K.2026/2703

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli kararıyla ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin a bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/1162 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hümüne yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek, beraat hükmünün kaldırılmasına, dolandırıcılık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157/1,158/3,168/2,62,52,58,53 üncü maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 100 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, usule uygun teşhis yapılmadığı, olaydan 5 yıl sonra segbis ile yapılan teşhisin doğru olmadığı, hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Tekerrüre esas alınan İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2011 tarih ve 2012/286 Esas,2012/1459 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür" hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

2.5237 sayılı Kanun’un 158/3. maddesinde yer alan, "bu suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı" şeklindeki hükmün, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklendiği de dikkate alınmadan sanığa verilen cezanın yarı oranında artırılarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği bölge adliye mahkemesinin hüküm fıkrasındaki TCK 158/3, 168/2, 62... /2 maddelerin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak sırasıyla,

"Sanığın kovuşturma aşamasında zararı giderdiği dikkate alınarak TCK 168/2 maddesi gereğince takdiren cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 6 AY HAPİS VE 2 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak TCK’nun 62/1 maddesi gereği cezadan takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 5 AY HAPİS VE 1 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın sosyal ve ekonomik durumu değerlendirilerek, sanığa verilen 1 Gün Adli Para Cezasının, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günün ekonomik koşulları dikkate alınarak 1 günü takdiren 50,00-TL'den para cezasına çevrilerek,