Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2706 K.2024/631

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli kararıyla anılan hükmün; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/662 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkra, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istekleri özetle; eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, sanığın suç işleme kastının olmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mudanya Vergi Dairesinin 655 001 5102 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, sahte fatura düzenleme fiili nedeniyle haklarında vergi tekniği raporları bulunan 3 ayrı firmadan 2011 takvim yılında temin ettiği ve gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan farklı aylara ait 42.834,00 TL tutarındaki 10 adet faturayı, daha az vergi ödemek amacıyla gelir vergisi beyannamesinde gider olarak dikkate alıp dönem matrahını daha düşük göstermek suretiyle kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a. Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b. Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c. Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadıklarına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre;

a. Dosya kapsamında bulunan vergi suçu raporu ve eklerine göre, suça konu faturaların yalnızca gelir vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı ancak sahte fatura sayısı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması,

b. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle, 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde yer alan;

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir...

... Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..."

Hükmü uyarınca, sanık hakkında, vergi borçlarının tamamını ödemiş olması nedeniyle, cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c. Suça konu faturaların gelir vergisi beyannamesinde kullanması nedeniyle, "26.03.2012" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "14.12.2011" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/662 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,