Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2875 K.2024/15498

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2018/6567 Esas, 2020/4440 karar sayılı kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/43276 Esas, 2022/12843 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini müteakip, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/454 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, zamanaşımını durduran ve kesen nedenlerin gözardı edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesinde düzenlenen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,