Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3430 K.2024/7523

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/313 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/313 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/33971 Esas, 2021/7140 Karar sayılı kararı ile ... katılanı telefonla arayıp kendisini polis olarak tanıtan kişinin, katılana banka hesaplarının terör örgütü tarafından kullanıldığını, suçluların yakalanması için bildirilen hesap numarasına para yatırmasını söyleyip katılanı ikna ettikten sonra verdiği hesap numarasına para yatırmasını sağladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanığa yüklenen eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (l) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.06.2023 tarihli ve 2023/50552 sayılı, ... başka suçtan Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma SEGBİS ile ya da bizzat getirtilmek suretiyle hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kendisini emniyet mensubu olarak tanıtarak sergilediği hileli davranışlar ile katılan tarafından hesabına para yatırılmasını sağlamak suretiyle menfaat temin ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmediği anlaşılmıştır. 3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında şartları oluşmadığından ve gerekçeleri açıklanarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek inceleme konusu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın karar tarihinde hükümlü olmakla birlikte Covid-19 salgın hastalığı nedeni ile izinli olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, idari iznin Türkiye sınırları içinde seyahate ve sanığın İstanbul İlindeki duruşmasına katılmasına engel teşkil etmediği göz önüne alındığında, tebliğnamedeki sanığın yokluğunda karar verilmesi nedeni ile hükmün bozulması görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul