Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3664 K.2023/10161

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/1527 Esas, 2015/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/1527 Esas, 2015/358 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2020/6582 Esas, 2022/10312 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/790 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve 11-2023/64685 sayılı tebliğnamesi ile mahkeme kararının gerekçe içermemesi nedeniyle kararın bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile hakkında vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu düzenlenerek kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın 2011 yılında..... Ltd. Şti, ... ve Tasf. Hal.... .. Ltd. Şti isimli mükelleflerden sahte fatura alarak kullandığı, zira bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi suçu raporu olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş, faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Dosya kapsamında, suça konu faturaları düzenlediği iddia olunan mükellefler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının bulunmadığı, mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetine ilişkin araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

6. Bozma doğrultusunda ilgili yasa değişikliği anlatılarak beyanı tespit edilen sanık, Vergi Dairesine herhangi bir ödemede bulunamayacağını beyan etmiştir.

7. Mahkemece; sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkeme hükmünün yasal ve yeterli gerekçeyi içerdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesi göz önüne alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

3. Aynı mükellefler hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

4. Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5. Kabule göre de;

a. Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.12.2011 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına "2011" olarak eksik yazılması,

b. Birden fazla beyannamede sahte faturaların kullanıldığının tespit edilmesi halinde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/790 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanık hakkında ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,