Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/460 K.2024/4672

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2014/255 Esas ve 2014/627 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara

20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2014/255 Esas ve 2014/627 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 11.09.2017 tarihli ve 2017/19066 Esas, 2017/18184Karar sayılı ilâmıyla; "...eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Ankara

20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/880 Esas ve 2018/198 Karar sayılı kararı ile; sanığın işlediği eylemin 6763 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturma ihtimali karşısında, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 inci maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, karar verilmiştir.

4. Görevsizlik kararı üzerine, Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/292 Esas, 2020/124 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5.Ankara

31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/292 Esas, 2020/124 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/10529 Esas, 2021/5628 Karar sayılı ilâmıyla; usulsüz uzlaştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 6.Bozma üzerine, Ankara

31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2021/218 Esas ve 2022/320 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.04.2012 tarihinde kendisini polis olarak tanıtan meçhul şahsın katılanı cep telefonundan arayıp, kimlik bilgilerinin terör örgütünün eline geçtiğini, kişisel banka hesaplarına girme girişimini durdurabilmek amacıyla belli bir miktar parayı banka havale yöntemi ile göndermesi gerektiğini söylediği, buna inanan katılanın sanığın hesabına 4.970,00 TL para yatırdığı, bu şekilde sanığın haksız menfaat elde ettiği iddia olunmuştur.

2. Sanığın, aşamalarda alınan savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır. 3. Katılanın, iddianame anlatımını destekler şekilde anlatımda bulunduğu belirlenmiştir. 4. Bozma öncesi, grafoloji uzmanından alınan 19.09.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre. 19.04.2012 tarihli Türk Ekonomi Bankası Anafartalar Caddesi Şubesine ait kasa fişi fotokopisindeki imzanın sanık ...'nın eli ürünü olduğunun kabulü gerektiğinin rapor edildiği belirlenmiştir.

5. 27.05.2022 tarihli uzlaştırma raporuna göre, katılanın edimli uzlaşma teklifini sanığın kabul etmediğinden uzlaşmanın sağlanamadığı dair rapor verildiği tespit edilmiştir. 6. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara