Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4609 K.2023/9542

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik temyiz isteği bakımından; derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında düşme hükmüne karşı temyizde sanığın hukuki yararının olmadığı belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği bakımından; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; mahkemece yanlış ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak zamanaşımını kesen sebepler dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi yerine düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası; "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

2. Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanığın temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında eksik ve yanlış yazılan suç tarihinin; defter,kayıt ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği "17.06.2011" tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olan "04.07.2011" olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanıkların yargılama konusu defter, kayıt ve belgeleri gizleme eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,

hüküm tarihi itibarıyla 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı ve yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ancak aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.06.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1396 Esas, 2023/604 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1396 Esas, 2023/604 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,