Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4691 K.2023/10781

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/130 Esas, 2017/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilmiştir.

2. İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/130 Esas, 2017/629 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/1862 Esas, 2018/5594 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinde verilen ret kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kaldırılmasına ve sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca,

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 tarihli ve 2016/465 Esas, 2017/223 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 5 ay hapis cezasının da mahsup edilmesi suretiyle, neticeten 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/1862 Esas, 2018/5594 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarihli ve 2022/3099 Esas, 2022/18936 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/292 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 tarihli ve 2016/465 Esas, 2017/223 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 5 ay hapis cezasının da mahsup edilmesi suretiyle, neticeten 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2023 tarihli ve 11-2023/87865 sayılı tebliğnamesindeki, sanığın sabıka kaydında yer alan benzer suç tarihlerini içeren İstanbul 11, 12, 13, 38. Asliye Ceza Mahkemeleri dosyalarına ilişkin değerlendirme yapılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğundan bahisle bozma isteyen görüşle birlikte dava dosyası temyiz incelemesi için Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın işlettiği pansiyonun ruhsatsız olması nedeniyle 23.04.2016 tarihinde mühürlenmesine karşın, yapılan kontrollerde 27.09.2016 tarihinde mührün bozulduğunun tespit edildiği, mühürleme tutanaklarının dosya içerisinde bulunduğu, sanığın mührü kendisinin bozduğunu kabul ettiği, bu suretle mühür bozma suçunun işlendiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında mühür bozma suçundan farklı mahkemelerde açılan başkaca kamu davaları bulunduğu belirlenmekle birlikte, suç tarihleri itibarıyla hukuki kesintinin gerçekleşmesi veya mühürleme işleminin gerçekleştirildiği adreslerin farklı olması nedenleriyle, bu eylemler ile sanığın temyiz incelemesine konu mühür bozma eylemi yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı tespit edilmekle, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/292 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,