Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5770 K.2025/5180

Yapılan ön inceleme neticesinde, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.04.2023 tarihli 2022/140 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Anayasa’nın 40/2 md, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden,

hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; karar tarihi itibarı ile 5271 sayılı yasanın 295.maddesinin yürülükte olduğu,

somut olayda sanığa gerekçeli kararın usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295/1.maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içeriisnde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla,