Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6114 K.2024/9326

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 Tarihli ve 2013/69 Esas, 2014/508 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında 1. Dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 4. Afyonkarahisar

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 Tarihli ve 2013/69 Esas, 2014/508 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 20201249 Esas, 2022/15070 Karar sayılı ilâmıyla, "sanığın eyleminin il özel idaresinin maddi varlığı olan kimlik kartı ve kıyafeti kullanarak 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçlarını ve hukuki bağlantı nedeniyle diğer suçları oluşturup oluşturmayacağına ilişkin

delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi" gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/833 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir. B. Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 Tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararı ile

1. Nitelikli dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağdurların zararının gidermek istediğine, kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde sahte olarak düzenlenen Afyonkarahisar İl Özel İdaresinin maddi varlığı olan kimlik kartı ile kıyafetini kullanarak müştekilerin güvenini sağlayıp menfaat temin ettiği iddiasıyla dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanığın ikrarı, müştekilerin beyanları, suça konu kimlik kartının tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair ekspertiz raporunun içeriği, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile bozmaya uymak suretiyle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık,

resmi belgede sahtecilik ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçlarının sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden 1.Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği ve bu hususun, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel İşaret ve Kıyafetleri Usulsüz Kullanma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 264 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel İşaret ve Kıyafetleri Usulsüz Kullanma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,