Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6465 K.2024/14712

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1.5271 sayılı Kanun'un 148/4. maddesinde yer alan "Müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz" ve aynı Kanun'un 213 üncü maddesinde yer alan "Aralarında çelişki bulunması halinde;

sanığın, hâkim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcısı tarafından alınan veya müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadesine ilişkin tutanaklar duruşmada okunabilir." şeklindeki yasal düzenlemelere göre; sanığın önceki ifadesinin duruşmada okunmasının ilk koşulunun iki ifade arasında çelişki bulunması, ikinci koşulun ise sanığın önceki ifadesinin; hakim, mahkeme ya da Cumhuriyet savcısı tarafından alınması veya kollukta alındığı taktirde ise ifadeye müdafiinin katılması olduğu,

somut olayda her ne kadar sanık kolluk beyanında yüklenen suçu işlediğini, müştekinin borcunu ödemesine rağmen suça konu bonoların asılları yerine renkli fotokopilerini çektirip verdiğini ikrar etmiş ise de bu ifadenin müdafii huzurunda alınmadığı, duruşmada da bu ifadenin doğrulanmadığı, bu nedenle sanığın kolluk ifadesinin duruşmada okunamayacağı ve hükme esas alınamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın kolluk ifadesi dışlandıktan sonra üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık müdafii tarafından 30.03.2016 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Sağlık Kurulu Raporunda sanığın generalize nöbet olarak ifade edilen nörolojik rahatsızlığa sahip olduğu belirtilerek bu rahatsızlıktan dolayı %65 oranında çalışma gücü kaybına sahip olduğunun belirtilmesi karşısında;

sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği nitelikli dolandırıcılık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,