Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6610 K.2024/2090

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2016/339 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/4181 Esas, 2019/2446 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/4181 Esas, 2019/2446 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/43110 Esas, 2022/11431 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına,

dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. İstanbul

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nun yetkilisi olduğu Metinoks Endüstriyel ... ... Ltd.

Şti.nin 2011 ve 2012 takvim yılları hesaplarının incelenmesi neticesinde, mükellef şirketin 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı belirlenerek şirket yetkilisi sanık hakkında açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanık her ne kadar savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını ifade etmiş ise de, dosyada mevcut vergi suçu raporu ve ekleri, hükme esas alınan bilirkişi raporunun içeriği ile tüm dosya kapsamından edilinilen kanaat ile sanığın eylemlerin zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu ve sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "2011,2012" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin, suça en son tarihli faturanın 12.01.2012 olduğu ve ilgili dönem KDV beyannamesinde indirim konusu yapıldığı gözetilerek "25.02.2012" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia ve kabul olunması, UYAP üzerinden yapılan araştırmada faturaları düzenleyen Gözcü Alimünyum ... ... Ltd.

Şti. yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davanın içeriği ile sanık tarafından faturaların ödendiğine ilişkin sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde ödemelerin muvazaalı olduğunun belirlenmesi karşısında, suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul