Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/6722 K.2024/9744

Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/300 Esas, 2023/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 203/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nin 309/1. maddesi uyarınca, 11.10.2023 tarihli ve 2023/19325 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111145 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111145 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 203/1. maddesi kapsamında işlediği suç bakımından kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, sanığın müsnet suçu 11/04/2009 tarihinde işlediği, 22/02/2010 tarihinde savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 03/03/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 19/02/2015 tarihinde yeniden suç işlediği,

zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 03/03/2010 ile 19/02/2015 tarihleri arasında ( 4 yıl 11 ay 16 gün) durduğu, denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 19/02/2015 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 15/06/2023 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

sanığın savunmasının alındığı 22/02/2010 tarihinde kesilen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kararın verildiği 15/06/2023 tarihine kadar geçen 13 yıl 3 ay 24 gün süreden zamanaşımının durduğu 4 yıl 11 ay 16 gün düşüldüğünde tamamlandığı nazara alınmadan, davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nin 203. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5271 sayılı CMK'nin 231/8-son. maddesi uyarınca, Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2010 tarihli ve 2009/1086 Esas, 2010/259 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 03.03.2010 tarihi ile Adana

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararına konu denetim süresi içerisinde işlenen kasten yaralama ve cinsel taciz suçlarının suç tarihi olan 19.02.2015 tarihi arasında zamanaşımının durduğu ve durma süresi de dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nin 67/2-a. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 22.02.2010 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana