Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/7329 K.2024/2570

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar 27.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 06.11.2014 tarihinde işlemiş olduğu defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkûmiyet kararı nedeniyle yapılan ihbar üzerine, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasına, 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Katılan vekili ve sanığın temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 25.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2022/431 Esas, 2023/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla istenilen ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 2006 takvim yılı defter, kayıt ve belgeleri, bunların ibrazına ilişkin isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen verilen süre içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısının 20.12.2011 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, suç tarihinin 05.01.2012 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.09.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 06.11.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu nazara alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 8 ve 12 yıllık olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 213 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca defter, kayıt ve belgeleri, ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme yükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 2006 takvim yılına ait yasal defter, kayıt ve belgelerin yasal saklama süresinin 31.12.2011 tarihi itibariyle sona erdiği, bu tarihten sonra sanığın söz konusu defter, kayıt ve belgeleri saklama ve ibraz etme yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilerek, atılı suçtan sanığın beraati yerine, eksik inceleme ile mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2022/431 Esas, 2023/436 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,