Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1179 K.2025/3526

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarih 2017/6 Esas, 2019/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 52, 53, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 140.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarih, 2019/4304 Esas, 2021/978 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın 22.09.2021 tarihli itiraz dilekçesi üzerine İstanbul Bölge Adliyesi Cumhuriyet savcısının 31.10.2023 tarihli itirazı üzerine; sanık hakkında "bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

22. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2023/2668 Esas, 2023/1942 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının itirazının kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında;

bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyizinde, çekin çalındığını, çekin bedelinin ödenmiş olmasının katılanın zararını ortadan kaldırmadığını, kararın bozulmasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği, bu itibarla sanık ile katılan arasında ticari ilişkiden ve cari hesap ilişkisinden bahsedildiği görülmekle, çekin,

sanık tarafından katılana önceden doğan bir borç nedeniyle verilip verilmediğinin araştırılarak gerekirse bilirkişi incelemesi vasıtasıyla araştırılıp sonucuna göre değerlendirme yapılması, sübut halinde, sanık müdafinin belirttiği ödemeye ilişkin araştırma yaptırılıp bu ödemenin katılana yapılıp yapılmadığı, etkin pişmanlık kapsamında olup olmadığı, ödeme yapılmış ise bu dosya kapsamındaki borca ilişkin olup olmadığı hususları netleştirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR