Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/1353 K.2025/14138

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245/2 ve 43. maddesi uyarınca tayin olunan "3 yıl 9 ay" hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanması neticesinde belirlenmesi gereken ceza miktarı "3 yıl 1 ay" iken hesap hatası nedeniyle "2 yıl 13 ay" olarak belirlenmesi ve sanığa yüklenen banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçunun nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı kullanılarak gerçekleştiği, dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nin 158/1-j maddesinde hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu,

adli para cezasının ise suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hapis cezasının alt sınırının 2 yıl hapis olarak değerlendirilmesi suretiyle temel cezanın teşdiden 2 yıl 6 hapis olarak belirlenmesi suretiyle hesap hatası da yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.