Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2152 K.2024/16121

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/488 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındasanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/403 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına; sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun(213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3- Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2022 ve 2021/43299 sayılı yazısı ile 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesi gereğince lehe yasa değerlendirmesi gerekliliği nedeniyle dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İade üzerine İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/658 Esas, 2023/985 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 25.01.2024 tarihli iade kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, pişmanlık içinde olduğunu, borcu ödemeyi taahhüt ettiğinden davanın bu seyirde devamı ve beraat talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 08.05.2017 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen 24.05.2017 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 2017 şeklinde eksik yazılması,nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR