Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/2309 K.2024/6665

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 2009,2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 4 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2022/905 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un Ek 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34.maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sahte fatura düzenleyenler hakkında açılan dava akıbetlerinin araştırılmadığına, eksik incelemei ile hüküm kurulduğuna, alt sınırdan uzaklaşılmasının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vergi mükellefi olan sanık hakkında, dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmayıp sahte belge düzenleyicisi olduklarına dair olumsuz tespitlerin bulunması, suça konu faturalardaki indirilecek KDV toplamlarının toplam miktar içerisindeki payının %40 oranından daha yüksek olması, ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmemesi karşısında, yüklenen suçun sübutu kabul edilerek,

kamu zararını gideren sanık hakkında 7394 sayılı Kanunla değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmü uygulanmak suretiyle temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 2009, 2010, 2011 ve 2012 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve zincirleme suça konu en son faturanın 14.04.2012 tarihli olması karşısında 24.05.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili yıllarda sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının onanmak suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması, Mahkemenin temel cezayı alt sınırdan uzaklaşarak belirlemesinde ve birden fazla vergilendirme döneminde birden fazla sahte faturayı bilerek kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon