Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3487 K.2025/1877

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 27.03.2019 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği 15.02.2021 tarihi arasında ve 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi gereğince ilk uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihten,

uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığa yüklenen “Dolandırıcılık” suçlarının, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e maddelerinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 19.03.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;