Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/3977 K.2024/13585

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin,14.05.2019 tarihli ve 2018/6065 (E) ve 2019/3580 (K) sayılı kararı ile. İstanbul

24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2018 tarihli ve 2016/507 (E) ve 2018/727 (K) Sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43,

62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/1556 Esas, 2022/19160 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, İstanbul

24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2022/802 Esas, 2023/726 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2013 yılları arası sahte fatura düzeleme suçundan 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b, 359/3, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Tebliğname Yönünden 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 6 ıncı maddesi uyarınca 213 sayılı Kanun' a aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. ''GEÇİCİ MADDE 34- Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını,

bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.

Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde 359 uncu madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir.

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.'' 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 'Yargıtay kararının gönderileceği merci' başlıklı hükmünün birinci fıkrasında dosyaların gönderileceği merciiye ilişkin aşağıdaki düzenlemeye yer verilmiştir.

MADDE 304. - [1] (Değişik:20/2/2019-7165/8 md.) Yargıtayca 302 nci maddenin birinci fıkrası veya 303 üncü madde uyarınca verilen kararlara ilişkin dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği ise bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının atıf yaptığı 303 üncü maddedesinin (d) bendinde ise ''Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun, suçun cezasını azaltmış ve mahkemece sanığa verilecek cezanın belirlenmesinde artırma sebebi kabul edilmemiş veya yeni bir kanun ile fiil suç olmaktan çıkarılmış ise birinci hâlde daha az bir cezanın hükmolunması ve ikinci hâlde hiç ceza hükmolunmaması gerekirse'' hükmüne yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında. 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü madde hükmünde açıkça, kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359 uncu maddede yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verileceği, yine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyaların gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderileceği düzenlenmiş olup,

7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca 359 uncu maddede yapılan değişikliklerin mahiyeti dikkate alındığında soruşturma evresindeki işlemlerin de kapsama alınmış olduğu ve kanun yolu incelemesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan aynı mahiyetteki dosyaların lehe değerlendirme yapılması gerekliliği ile ilk derece mahkemelerine gönderileceğinin düzenlenmesi karşısında,

aynı mahiyetteki dosyalarda aynı gereklilik ile farklı uygulama yapılmasının Kanun'un düzenlenme amacına uygun düşmeyeceği gibi Bölge Adliye Mahkemelerinden geçen dosyalar ile ilgili olarak bozma üzerine Yargıtay kararlarının gönderileceği merciiyi düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca atıf yapılan aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenleme de dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafinin suçun sübutuna ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. 5237 sayılı TCK'nın 61/4 ve 5. maddelerindeki "Bir suçun temel şekline nazaran daha ağır veya daha az cezayı gerektiren birden fazla nitelikli hallerin gerçekleşmesi durumunda;

temel cezada önce artırma sonra indirme yapılır.Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir. " hükümleri karşısında, sanık hakında tayin olunan temel cezada önce TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra cezada indirim yapılmasını gerektiren diğer indirim nedenleri uygulanarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Gerekçeli karar başlığında "31.05.2013" olan suç tarihinin "2013" şeklinde hatalı yazılması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2022/802 Esas, 2023/726 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul