Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/461 K.2024/8556

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2015 tarihli ve 2013/395 Esas 2015/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 01.11.2017 tarihli 2017/18392 Esas, 2017/22166 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli mahkemede yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli ve 2019/110 Esas, 2012/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanı arayan bir kişinin kendisini polis olarak tanıtarak belirtilen hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın da sanığın hesabına 11.200,00 TL para yatırdığı olayda, sanığın bu şekilde menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiştir. 2. Sanık; suçu inkar ederek şikayetçiyi tanımadığını belirtmiştir.

3. Mahkemece, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı belirlenerek suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, sanığın katılanın zararını gidermemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı, bu suretle izah edilen deliller çerçevesinde sanığın dolandırıcılık suçundan mâhkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında bozma öncesi 5237 sayılı Kanunu'nun 157 nci maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan 1.500,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla sanığın kazanılmış hakkının 1.500,00 TL olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında sonuç adli para cezasının 1.240,00 TL olarak hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık hakkında bozma öncesi 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi uyarınca 1.500 TL adli para cezasına hükmedildiği hükmün sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla sanığın kazanılmış hakkının 1.500 TL adli para cezası olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında sonuç adli para cezasının 1.240 TL olarak hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR