Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/494 K.2024/2441

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eyüp

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2010/114 Esas, 2010/1707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342 nci maddesinin ikinci fıkrası, 80, 59 maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 27.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2.İstanbul 60.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/517 Esas, 2015/849 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 17.03.2015 tarihinde işlediği, alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 22.10.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3.İstanbul

49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/560 Esas, 2016/325 Karar sayılı kararı ile Eyüp

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2010/114 Esas, 2010/1707 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342 nci maddesinin ikinci fıkrası, 80, 59 maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, İstanbul

49. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/423 Esas, 2022/897 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan, 765 sayılı Kanun'un 342/2, 102, 104 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımının nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Somut olayda suç tarihinin 07.06.2004 olduğu, bozma öncesi verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 27.10.2010 ile ikinci suçun işlendiği tarih olan 17.03.2015 tarihi arasında duran zamanaşımı süresi de dikkate alınarak yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, cezanın türü ve üst sınırına göre; zamanaşımı yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü zaman aşımının; suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı halde, hatalı olarak düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, temyiz inleme tarihinde olağanüstü zamanaşımının dolduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 49.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/423 Esas, 2022/89 7Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,