Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/538 K.2024/11523

Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2018/908 Esas, 2020/515 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii Eskişehir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ve 2023/1761 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.12.2023 tarihli ve 2023/28857 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138568 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138568 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre. 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un uzlaşma hükümlerinde yapılan değişiklik nedeniyle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği,

müştekinin uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin 09/01/2020 tarihli uzlaşma raporunun düzenlendiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 253/18. maddesinde yer alan "Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca tekrardan uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlü hakkında, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli ve 2018/908 Esas, 2020/515 Karar sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 52. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 23.05.2023 tarihli ve 2020/1409 Esas, 2023/725 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle hükmün kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafiinin 06.10.2023 havale tarihli dilekçesi ile hükümlü hakkında yapılan uzlaştırma işlemlerinin usulsüz olduğunu, bununla birlikte, 29.09.2023 tarihinde uzlaşarak Mahkeme dışı uzlaşma formu düzenlediklerini belirterek düşme kararı verilmesini talep ettiği, Eskişehir

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2018/908 Esas, 2020/515 Karar sayılı ek kararı ile talebin reddine karar verildiği, bahse konu ek karara yönelik itirazda bulunulduğu ve Eskişehir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ve 2023/1761 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verildiği belirlenmiş ise de; yargılama aşamasında 5237 sayılı Kanun’un 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması üzerine, dosyanın 04.12.2019 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 09.01.2020 tarihli uzlaştırma raporuna göre, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığının bildirildiği,

5271 sayılı CMK'nın 253/18. maddesinde "uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez" hükmünün mevcut olduğu, kararın kesinleşmesi sonrası infaz aşamasında yeniden uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gibi, hükmün Bölge Adliye Mahkemesinin denetiminden geçerek kesinleştiği, Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kesin nitelikteki kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık bulunduğunun düşünülmesi durumunda, 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi kapsamında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık lehine itiraz yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla;

itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Eskişehir