Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/559 K.2024/11994

MAHKEMELERİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi, Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesi Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/188 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 05.02.2019 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır. Malatya

11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.11.2021 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2023 tarihli ve 2022/11214 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3296 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyaları Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3296 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Adı geçen sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62. Maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/188 esas, 2019/25 sayılı kararını kapsayan onaylı dosya suretleri incelendi. Dosya asılların 06/02/2023 tarihinde yaşanan deprem nedeniyle mahkeme arşivlerine ulaşılamadığı gerekçesiyle mahallinden gönderilemeyeceğinin bildirildiği anlaşıldığından, onaylı dosya suretleri üzerinden yapılan incelemede, 1-Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/01/2019 tarihli ve 2018/188 esas, 2019/25 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında. Dosya kapsamına göre, Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Malatya

2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/12/2013 tarihli ve 2013/719 esas, 2013/1089 sayılı ilâmına konu basit yaralama suçundan hükmedilen erteli 2 ay 15 gün yıl hapis cezasına ilişkin kararın 14/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve belirlenen 1 yıllık denetim süresinin 14/02/2015 tarihinde infaz edildiği, Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/01/2019 tarihli kararına konu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 10/06/2018 tarihinde işlendiği ve bu sebeple Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/12/2013 tarihli kararın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Malatya

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2021 tarihli ve 2021/162 esas, 2021/394 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre. Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/01/2019 tarihli ve 2018/188 esas, 2019/25 sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde ikinci kez tekerrüre esas alınmasının mümkün olmadığı, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un "Kanun yararına bozma" başlıklı 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında.

"1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. " Denilmektedir.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) "Mükerrirlere ve bazı suç faillerine özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" başlıklı 108/3. maddesi. "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.(Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." şeklindedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyaları değerlendirildiğinde; a) Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/188 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararına yönelik ihbarnamedeki (1) numaralı kanun yararına bozma istemi yönünden: Tekerrüre esas alınan Malatya (Kapatılan)

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/719 Esas, 2013/1089 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmedilen erteli 2 ay 15 gün hapis cezasına mahkûmiyete ilişkin ilamın, 14.02.2014 tarihinde kesinleştiği ve belirlenen 1 yıllık denetim süresi sonunda 14.02.2015 tarihinde infaz edilmiş sayılacağı, bununla birlikte iş bu dosyadaki suçun, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıllık süreden sonra 10.06.2018 tarihinde işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; buna karşılık sanığın adli sicil kaydına göre, Malatya (Kapatılan)

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2014/343 Esas, 2014/594 Karar sayılı kararı ile eşe karşı kasten yaralama suçundan erteli 5 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin hükmün, bu dosya yönünden tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, ihbarnamede yer alan (1) numaralı kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. b) Malatya

11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararına yönelik ihbarnamedeki (2) numaralı kanun yararına bozma istemi yönünden: Yukarıda da belirtildiği üzere, Mahkemece ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil eden Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/188 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararında da, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar veren Mahkemenin takdir ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, ihbarnamede yer alan (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği ihbarnamedeki (2) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, 2. İhbarnamede yer alan (1) numaralı düşünce yönünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Malatya

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/188 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün tamamen çıkartılmasına, yerine "Sanığın, Malatya (Kapatılan)

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2014/343 Esas, 2014/594 Karar sayılı kararı ile eşe karşı kasten yaralama suçundan erteli 5 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bu ilam esas alınarak TCK'nun 58/6-7-8. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine, kalan kısımların aynen yerinde bırakılmasına,